Na de wijn komt het... digestief

Text: Ferry de Bakker
Foto: Per Karlsson, BKWine

Anno 2006 is het dichter bij de waarheid om te zeggen kwam het digestief, want de gewoonte om na de maaltijd nog een alcool te nuttigen bestaat in onze contreien bijna niet meer. Een sommelier van het beroemde restaurant Le Moulin de Mougins vertelde mij op de dag na het grote jaarlijkse diner gedurende het filmfestival in Cannes, dat slechts één van de bijna 200 gasten een digestief had gebruikt. En er was daar echt niemand die na de maaltijd nog een auto moest besturen.

De spijsvertering bevorderend en licht verteerbaar

Het woordenboek zegt over digestief “de spijsveretering bevorderend; licht verteer-baar”. Je zou dus verwachten dat het populaire drankjes zijn, maar niets is minder waar. De verscherpte alcoholcontroles én het gevecht tegen het overgewicht doen velen besluiten om ’t na de wijn maar voor gezien te houden. En dat is jammer, want er zijn heel wat interessante en vaak uitmuntende digestieven, die in vele gevallen al eeuwen lang bestaan. En een glaasje van pak ‘m beet 2 tot 3 cl – zeg maar redelijk gebruik – doet u echt geen kwaad, maar juist heel veel goed.

Spirit 2006 in Parijs

Op 9 november j.l. werd door Eric Gaudet in de Franse hoofdstad de salon ‘Spirit 2006’ georganiseerd, een evenement dat hij in 2001 startte. Ruim 50 producenten van eaux-de-vie - wat bedenken de Fransen toch mooie namen! - waren hier bijeen om hun dranken te presenteren aan wijnhandelaren, sommeliers en barkeepers. Een mooi excuus dus om naar Parijs te gaan en eens met deze producenten te praten en hun eaux-de vie te proeven.

Er waren makers van enkele van Frankrijks bekendste, zoals calvados en armagnac. Ik vond er ook marcs, die ik heel graag drink en waar-van wij er hier in het zuiden vele hebben. Er waren tevens enkele van de bekende zoete likeuren, alsmede verrassingen zoals de Distillerie Bertrand uit de Elzas, die naast traditionele produkten ook een Single Cask Alsace Whisky aanbood. Geen wereldschokkende kwaliteit, maar je moet dit soort experimenten toch waarderen.

Vraag en aanbod

Aan de ene kant zien wij in Europa en met name in Frankrijk dus een terugloop van de vraag naar gedistilleerd, maar voor degenen die de juiste marketingstrategie ontwikkelen ziet de toekomst er juist prima uit. Handige Franse producenten richten zich meer en meer op de export. Er zijn drie enorm grote markten in opkomst, te weten China, India en Rusland. De vraag naar sommige distillaten stijgt zo snel dat de Schotse whisky-industrie nu al met tekorten kampt en grote problemen ziet om aan die stijgende vraag te kunnen blijven voldoen. Ik voorzie daarom ook een snelle toename in de export van met name Armagnac en Calvados. En wij moeten er rekening mee houden dat de prijzen van deze populaire digestieven, en vooral die van whisky en cognac, wel eens aanzienlijk kunnen gaan stijgen.

Nog meer bijzondere distillaten

Malt whiskies zijn de laatste jaren enorm populair geworden en er zijn er bij die werkelijk heerlijk zijn. Aldephi Distillery is een voorbeeld van een klein bedrijfje dat zich specialiseert op het vinden, laten rijpen en presenteren van prachtige, zeldzame single cask malts, whiskies met oogstjaar uit één enkel vat. Er zijn trouwens ontelbare kleine producenten die willens en wetens iets bijzonders maken daar in Schotland. Niet voor niets telt de Scotch Malt Whisky Society in Edinburgh 80.000 leden over de gehele wereld.

Eveneens interessant maar tegenwoordig helaas nogal ondergewaardeerd is rum. Een mooie rum, gemaakt van water en suikerriet, wil je in Frankrijk nog wel eens tegenkomen, maar dat komt dan meer omdat Martinique een belangrijke producent is. Drink eens een glaasje mooie oude rum en ontdek wat de Fransen du bonheur noemen. Voor grappa geldt hetzelfde. Let er echter bij al deze distillaten wel op dat u een goed glas bestelt, of een goede fles koopt. Zoals met alles in onze wereld heeft kwaliteit een prijs. Prijzen van goede digestieven zijn, laten wij zeggen, spiritueux.

Wát een Etters!

“Tja” , zucht Hans Etter, de huidige eigenaar en alweer de vierde generatie Etters die in Zwitserland zulke mooie digestieven maken, “ik weet natuurlijk ook wel dat je in het Nederlands niet écht enthousiast over onze naam kunt zijn, maar ik kan er helaas ook niets aan doen”. De distillerie Etter Söhne maakt al ruim 135 jaar lang Kirschwasser en de Etters produceren werkelijk fabelachtige Vieille Prune, Vieille Cerise en Vieille Pomme Royale digestieven, die in eiken vaten rijpen. Dit zijn heel zachte, bijna fluwelen dranken die het bewijs zijn dat je met fruit heel bijzondere produkten kan maken. De allerbeste Etter is de Zuger Kirsch, een jaartalkirsch die, alleen als er een echt goede oogst is, van Lauerzer bergkersen wordt gedestilleerd.

Cognac: koning van de eaux-de-vie

Het gaat goed met de koning van de eaux-de-vie, want de verkoop (export) stijgt. Vorig jaar gingen er 146 miljoen flessen over de toonbank, waarvan de marktleider Hennessy er alleen al meer dan 40 miljoen voor zijn rekening nam. In Frankrijk zelf werden er overigens slechts 6,1 miljoen flessen verkocht. De verkoop hier is de laatste 20 jaar blijven dalen en steekt schril af tegen de verkoop van whisky die bijna 50 miljoen flessen bedraagt.

De bekende grote cognachuizen, Hennessy, Rémy-Martin, Courvoisier en Martell maken zeker prima cognacs, maar het is interessanter om cognacs van de kleinere huizen te proeven en drinken. A.E. Dor, Delamain, Léopold Gourmel en Tesseron zijn enkele van mijn favorieten. Er zijn ook kleine cognachuizen die zich specialiseren in jaartalcognacs, zeldzaam en vaak zeer bijzonder. La Gabare, dat zo’n 8.000 flessen Cognac-de-Collection Jean Grosperrin per jaar verkoopt, is daar een mooi voorbeeld van.

Talleyrand

Tot besluit daarom maar een uitspraak van de even briljante als omstreden diplomaat en levensgenieter Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord. Deze exquise fijnproever hield veel van oude madeira, dat uitstekend als digestief gedronken kan worden en van zoete sherry, waarover hetzelfde kan worden gezegd. Talleyrand was ook enkele jaren eigenaar van het wereldberoemde Château Haut-Brion in Pessac-Léognan, ten zuiden van Bordeaux. Over zijn andere lievelingsdrank, cognac, zei hij het volgende: “Pour déguster un cognac, on prend son verre dans le creux de la main, on le réchauffe, on l’agite en lui donnant une impulsion circulaire, afin que la liqueur dégage son parfum. Alors on le porte à ses narines, on le respire… Et puis, on pose son verre et on en parle“.

Back to the Guest Writer section

Gratis nyhetsbrev !

Du får som tack ett exemplar VinNytt.

Tipsa en vän!